In antwoord op een eind 2014 door De Nederlandsche Bank (DNB)  uitgevoerde risico-inventarisatie bij banken, verzekeraars, pensioeninstellingen, trustkantoren en betaalinstellingen, heeft DNB onlangs een ‘gebruikersgids’ uitgebracht over uitvoering door onder haar toezicht staande instellingen van een integrale integriteitrisicoanalyse. DNB acht de interne beoordeling door de instellingen zelf over de hele linie nog onvoldoende en beoogt met het uitbrengen van deze gebruikersgids hieraan een extra impuls te geven. Van deze gebruikersgids heeft DNB tevens een Engelse vertaling beschikbaar gesteld.  Lees meer…

Uit welingelichte bron hebben we mogen vernemen dat de volgende pauselijke encycliek mogelijk een passage bevat die volledige dispensatie verleent aan al diegenen die tijdens de recente maanden augustus en september (zelfs overmatig veel) hebben gevloekt. Het herderlijke schrijven besteedt mogelijkerwijze zelfs een volledige passage aan de overheersende onzin op de aandelenmarkten en toont begrip voor het noeste en objectieve werk van zovele analisten dat helaas niet heeft mogen opwegen tegen het geweld van oppervlakkige commentaren en het louter instinctieve gedrag van de kudde beleggers. Wat rest een welmenend mens dan anders dan zich af en toe te bedienen van een stevige krachtterm? Het zou zelfs onrechtvaardig zijn om hem of haar dan nog een schuldgevoel aan te praten. Lees meer…

De nieuwe digitale kenniseconomie waarbij iedereen met iedereen verbonden is, heeft vooral een grote invloed op de traditionele business modellen van de grote, bestaande spelers. In veel Europese landen is er, als je het goed bekijkt, de-facto sprake van een monopolie van een beperkt aantal grote instellingen in de financiële sector. Daar brengen steeds meer Fintech-bedrijven en partijen als Google en Facebook die vanuit Luxemburg en Ierland opereren om compliance-gerelateerde en belastingtechnische redenen nu fundamenteel verandering in. Lees meer…

24 augustus 2015 trachtte zich een plaats in de annalen van de geschiedenis af te dwingen, ergens tussen de historische Black Mondays van 1987 en 1929 in. (In de laatste jaren waren er overigens ook een Black Tuesday, Wednesday en Thursday.) Hierbij werd duidelijk niet op de kosten gekeken en werden de meest mediocre “economisten” ingehuurd (dat zijn trouwens steevast ook de duurste) om met wat oppervlakkige doomsday-voorspellingen de (momenteel erg) nerveuze beleggers de gordijnen in te jagen. Maar deze maandag kon de nagestreefde eeuwige roem echter niet bereiken en als deze dag al enig predicaat verdient, dan zal het eerder als “dwaze maandag” zijn. Lees meer…